تأثیر جلوه های دینی عمیق در زندگی

بخیرالأسماء     بسم الّله الرّحمان الرّحیم انّمایعمرمساجدالّله من آمَنَ بالّله والیوم الآخر (ی۱۸س۹)

میفرماید فقط کسانی حق تعمیرِ مسجد را دارند، که اهل نماز باشند و ایمانِ بخدا و قیامت داشته باشند.

وقتی جلوه دینی باشد و مهندس و معمار و بنّا و عمله، جلوه دینی داشته باشند، مستراح را رو به قبله نمی سازند. ما مسجد و بارگاه های بزرگ اسلامی داریم؛ که سالهای بسیاری است که ساخته شده، به خاطر ایمان به قیامت، همچنان استوار باقی مانده است. گنبد مساجد جدید را در نظر بگیرید عمر چندانی از ساخت آن نمی گذرد از کاشی ها آب نفوذ می کند؛ قدیم کارگر که می خواستند بگیرند، روی نمازشان تکیه می کردند؛ و صدای اذان که می شنیدند دست از کار می کشیدند. اگر بنّا متدیِّن باشد سعی می کند کار خوب تحویل بدهد. کاشی کاری که ده متر کار را دوساعته تحویل بدهد، نتیجه کار معلوم است. ۱۵۰ سال پیش در بهارستان ساختمانی ساخته اند؛ چند وقت پیش یکی از پایه ها را می خواستند تغییر مکان بدهند هرچه کوشش می کردند، با اینکه قدیم سیمان نبود؛ با کلنگ های بزرگ نتوانستند بشکنند؛ تا آخر اطراف آن را خالی کردند و با جرِّ ثقیل بردند.

حضرت مصفّا براوسلام، روز عاشورا در محدوده خیمه هایشان می توانستند نماز بخوانند ولی آمدند در میدان جنگ نماز بخوانند ولو شهید بدهند. نماز واجب باید علنی باشد. اگر روزی نمازمان دیر وقت بود؛ برای ترس از قضا شدن، اگر نزدیکمان محلِّ نماز نباشد، آیا در انظار می ایستیم نماز بخوانیم؟ ابدا! خجالت می کشیم! شیطان هم که بلد است: نماز قضا میشود، بشود، ریا میشود اگر بخوانیم بما میگویند اُمُّل خوب نیست به مؤمن اهانت بشود! اصلاً به اسلام اهانت میشود! زمان شاه که بعضی در بندِ حجاب نبودند، گاهی اوقات میشُد که خانمی بدون حجاب برای آب پاشی جلو در، می آمد کوچه. وقتی یک عِمامه به سر را میدید خجالت می کشید پشت در قایم میشد. جلوه دینی او را باین کار وا می داشت. جلوه عبا و محاسن، جلوی کارهای خلاف را میگیرد. شخصی که جلوه دینی دارد، زن و دخترش را بی حجاب به خیابان نمی آورد. اگر مغازه دار اول وقت جلو مغازه اش اذان بگوید، مشتری بد حجاب خود را جمع میکند. نماز خواندن جلوه دینی است. محاسن گذاشتن جلوه دینی است. چادر سر کردن جلوه دینی است. دین داری کمرنگ شده است. ما خجالت میکشیم ریش بگذاریم. عبا دوش کنیم. در خیابان اذان بگوئیم. چادر سر کنیم. آخر میگویند حزب الّهیِ، اُمُّلِ. وقتی جلوه ما جلوه متدیِّنین باشد، کارهای خوبِ ما، رو به زیادی میرود و برای خدا کار میکنیم. هر چه از جلوه دینیِ ما کم شود، جلوة فساد اضافه میشود و ما مسئولیم. والسّلام

احمد . علی . متفقّهی