موعظه حضرت رضا علیه السلام

بخیرالأسماء

موعظه ای از امام ابَالحسن حضرت رضا براوسلام

سِتَّتُ اَشیاءِ بِغَیرِ سِتَّتِ اشیاءِ مِنَ الإستِهزاء (شش چیز بدون شش چیز مسخرِ کردن است)

مَن اِستَغفَرَ بِلِسانِه ولَم یَندَم بِقَلبِه فَقَد اِستَهزَءَ بِنَفسِه (هر کَس بِزبانش استغفار کند، امّا قلباً از گناهش پشیمان نباشد، خُدَش را مسخرِ کردِ است)

مَن سَألَ الّلهَ التَّوفیقَ و لَم یَجتَهِد فَقَد اِستَهزَءَ بِنَفسِه (هرکَس از خدا توفیق طلب کند و برای بدست آوردنِ آن کوشش نکند، خُدَش را مسخرِ کردِ است)

مَن اِستَحزَمَ و لَم یَحذَر فَقَد اِستَهزَءَ بِنَفسِه (هرکَس از کارهای خطرناک دوری می طلبد ولی پرهیز نمیکند، خُدَش را مسخرِ کردِ است)

مَن سَألَ الّلهَ الجَنّه و لَم یَصبِر عَلَی الشّدائد فَقَد اِستَهزَءَ بِنَفسِه (هرکَس از خدا بهشت می طلبد ولی در سختی ها شکیبا نباشد، خُدَش را مسخرِ کردِ است)

مَن تَعَوّذَ بِالّلهِ مِنَ النّارِ و لَم یَترُک شهواتِ الدُّنیا فَقَد اِستَهزَءَ بِنَفسِه (هرکَس از آتشِ جهنّم بخدا پناه میبرد و گناهان را ترک نمیکند، خُدَش را مسخرِ کردِ است)

مَن ذَکَرَ الّلهَ و لَم یَستَبِق اِلا لِقائِه فَقَد اِستَهزَءَ بِنَفسِه (هرکَس خدا را یاد می کند ولی برای دیدار خدا آمادِ نمیشود، خُدَش را مسخرِ کردِ است)                                                                                                

ص۳۵۶ج۷۵بحار